Waarom is feminisme nog nodig?

10 minuten leestijd

© ANP

Waarom is feminisme nog nodig?

Kwesties

Je leest nu

Waarom is feminisme nog nodig?

    • Deel op

    • Gekopieerd
  • 20
  • 2164

Tot lang na de Tweede Wereldoorlog is de Nederlandse samenleving ingericht op één ideaal: de man is kostwinner, de vrouw zorgt voor de kinderen en het huishouden. Een opleving van het feminisme aan het eind van de jaren 60, de tweede feministische golf, brengt hier verandering in. Wat is het verschil tussen die tweede golf en het feminisme van nu? Waar strijden feministen van nu eigenlijk nog voor? En helpt #MeToo?

Samengesteld door Renske Marseille - Vrouw op Mars

Om te beginnen: waarvoor staat het feminisme eigenlijk? Elke feminist lijkt er een eigen invulling aan te geven, maar het algemene achterliggende idee is het streven naar gelijke (machts)verhoudingen tussen mannen en vrouwen, op zowel economisch, politiek als sociaal vlak. Dit streven wordt ook wel de emancipatie van de vrouw genoemd. Het feminisme kan worden gezien als een verzameling van maatschappelijke en politieke stromingen die op elkaar bouwen, maar ook tegengestelde visiesVoor bijvoorbeeld queerfeministen volstaat bovenstaande definitie al niet, omdat zij af willen van de binaire categorieën ‘man’ en ‘vrouw’. De term queer wordt gebruikt door mensen die hun genderidentiteit of seksuele voorkeur liever niet in een hokje plaatsen, en dus niet het één of het ander zijn. hebben. En het is verdeeld in golven.

In de eerste feministische golf (van circa 1850 tot 1940) streven feministen voornamelijk naar gelijke rechten voor vrouwen op het gebied van scholing, arbeid en kiesrecht. De tweede feministische golf (eind jaren 60 tot en met de jaren 80) zet zich in voor recht op betaald werk en deelname aan het maatschappelijke leven, maar breidt zich snel uit tot een brede beweging met vele thema's. Eind 2017 brengt de Me Too-beweging feministische issues uit het verleden opnieuw aan het licht: blijkbaar zijn bepaalde problemen rond gendergelijkheid nog niet opgelost.

Hollywood: het mekka van de film- en televisie-industrie. Maar ook decennialang het toneel van seksueel ontoelaatbaar gedrag.

Helpt #MeToo het feminisme?

Daar verschillen de meningen over. Aan de ene kant kaart de Me Too-beweging seksueel misbruik aan en heft het schaamte op, waardoor slachtoffers zich eerder durven uit te spreken. Aan de andere kant krijgt de actie de kritiek ongenuanceerd te zijn: het zou vrouwen in een slachtofferrol duwen (in plaats van de autonome rol waar feministen naar streven), leiden tot een ‘heksenjacht’ en een verpreutsing van de samenleving. Daarnaast zou #MeToo te ver zijn gegaan door onschuldige aanrakingen en verkrachting over één kam scheren.

Deel alinea

Gaat het bij #MeToo om seksueel misbruik of machtsmisbruik? Socioloog en feminist Jolande Withuis legt het uit.


Hoewel bovenstaande kritiek op de beweging te verdedigen is – natuurlijk verschillen (onschuldige) opmerkingen en verkrachting van elkaar in ernst en impact – zorgt de beweging er nog steeds voor dat elke vorm van seksueel geweld beter bespreekbaar- en dus aan te pakken - is.

Dat dat nodig is, mag duidelijk zijn: uit grootschalige Europees onderzoek uit 2014 blijkt dat één op de tien vrouwen in Nederland verkrachting meemaakt, bijna de helft ervaring heeft met fysiek of seksueel geweld en driekwart met seksuele intimidatie.

#MeToo heeft geholpen met het benoemen en bevechten van deze problematiek: vrouwen durven eerder misbruik eerder te melden. Het aantal meldingen van seksueel misbruik is verdubbeld en op veel plekken zijn vertrouwenspersonen en meldpunten gekomen.

#MeToo, een revolutie

Nadat de Amerikaanse actrice Alyssa Milano eind 2017 alle vrouwen die ooit seksueel geweld hebben meegemaakt, oproept om ‘Me Too’Activiste Tarana Burke, zelf slachtoffer van seksueel geweld, bedenkt de slogan ‘Me Too’ ruim tien jaar geleden al. In 2006 start ze de Me Too-beweging om jonge zwarte vrouwen die slachtoffer zijn van misbruik, te helpen. Pas elf jaar later gaat de beweging dus viral. te plaatsen op twitter, ontketent zich een revolutie. De verhalen over seksueel grensoverschrijdend gedrag ontwikkelen tot een bredere sociale mediacampagne. Langzaam sluiten meer publieke figuren uit andere sectoren zich aan om seksueel misbruik op de werkvloer aan te pakken.

“Het klopt dat ik een-op-een met acteurs aan scenes heb gewerkt, ook bij mij thuis. Ik heb acteurs gevraagd hun kleren uit te doen”, aldus Gosschalk.

Ondanks de behaalde successen krijgt het zogenoemde ‘hashtagfeminisme’, waar #MeToo een voorbeeld van is, vaak het stempel ‘lui’. Of het zou geen ‘echt’ feminisme zijn: bewegingen op sociale media zouden niet in waarde te vergelijken zijn met de feministen uit de vorige eeuw, die in de tweede feministische golf politieke aandacht trekken en belangrijke doelen behalen.

Women March, januari 2018: een betoging voor persvrijheid en vrouwenrechten en tegen de vrouwonvriendelijke uitspraken van president Trump.

Hoe ontstaat de tweede feministische golf?

Uit de wens te breken met het ‘huisvrouwenbestaan’. Hoewel vrouwen vanaf 1956Tweede Kamer-lid Corry Tendeloo dient in 1956 een motie in waarmee ze pleit voor de handelingsbekwaamheid van getrouwde vrouwen. Tot die tijd moeten getrouwde vrouwen hun man om geld en toestemming vragen als ze bijvoorbeeld kleding of apparaten willen kopen. Ook kunnen ze geen verzekeringen afsluiten of geld van de bank halen.
Daarnaast wil Tendeloo afschaffen dat de overheid haar vrouwelijke personeel ontslaat bij een huwelijk, wat voor deze sector was vastgelegd in een wet. De Tweede Kamer accepteert de motie van Corry Tendeloo, maar de norm blijft lange tijd hetzelfde: zodra een vrouw trouwt, stopt ze met werken.
op papier financieel onafhankelijk zijn, zijn ze in die tijd in de praktijk namelijk nog steeds met handen en voeten gebonden aan hun man. Naast het huishouden en zorgen voor de kinderen is er geen invulling in hun leven, kunnen ze geen eigen identiteit ontwikkelen of iets doen waar ze echt gelukkig van worden. Veel vrouwen kampen met gevoelens van leegte, moeheid en depressie.

Deel alinea

© ANP

Joke Smit (1933-1981) was actief als feminist en publicist.

Het probleem zonder naam
In de Verenigde Staten anno 1963 signaleert Betty Friedan dit ‘probleem zonder naam’ en ze schrijft er het boek The Feminine Mystique over. Dokters bestempelen het onbehagen van Amerikaanse vrouwen als ‘the Housewives’ Syndrome’. In Nederland schrijft Joke Smit in 1967 het artikel Het onbehagen bij de vrouwHet artikel verschijnt in het maandblad De Gids. Waarschijnlijk is het stuk geïnspireerd op Friedan, hoewel Smit vooral het boek Le Deuxieme Sexe van Simone de Bouvoir benoemt.  over de maatschappelijke positie van vrouwen. Het beschreven gevoel van doelloosheid is voor veel Nederlandse vrouwen herkenbaar en ontvangt veel instemmende reacties. De beschikbaarheid vanaf 1964 van de anticonceptiepil, die een enorme vrijheid met zich meebrengt, helpt er ook aan mee dat vrouwen verandering willen.

 “Ik zie me nog die tuin binnen komen met die gids in m’n hand, echt stralend van geluk." De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

Er komt aandacht voor ongelijkheid van vrouwen op allerlei terrein, met als slogan: “het persoonlijke is politiek”. Zaken die zich in de privésfeer afspelen, moeten ook op de politieke agenda komen. Bijvoorbeeld huiselijk geweld en de ongelijke verdeling van zorgtaken: zulke problemen vereisen collectieve actie. Er ontstaat opnieuw een feministische beweging, die tot ongeveer eind jaren 80 zal duren: de tweede feministische golf.

Wie was Dolle Mina?

In 1968 richt Joke Smit samen met Hedy d’Ancona de Man-Vrouw-Maatschappij (MVM)Deze feministische actiegroep ziet emancipatie als een gezamenlijke strijd. Het idee is dat zorgtaken en werk gelijk verdeeld worden tussen mannen en vrouwen. Man en Vrouw staan dus naast elkaar in de maatschappij, wat meteen ook de naam verklaart. op. De centrale uitgangspunten van deze feministische actiegroep zijn roldoorbreking, het recht op gelijke ontplooiingsmogelijkheden voor vrouwen en mannen en het gelijke recht op betaald werk. De organisatie is doelmatig opgezet met werkgroepen die problemen aanpakken op het gebied van onderwijs, parttimewerk, kinderopvang en gezinsplanning - waaronder ook de abortusproblematiek valt.

Deel alinea

"Mannen voelden zich bedreigd," aldus Inez van Eijk, mede-oprichter MVM. 

Eind 1969 volgt actiegroep Dolle Mina, die een wat agressievere aanpak heeft om haar doelen te bewerkstelligen, die voornamelijk over economische onafhankelijkheid en seksuele vrijheid gaan. De Dolle Mina’s gaan de straat op en halen de media met hun ludieke acties en gevoel voor publiciteit, geïnspireerd door ProvoEen anarchistisch georiënteerde actiegroep die in 1965 de vernieuwingsbeweging van jongeren in Nederland in gang zet. Provo had kritiek op de verburgerlijkte samenleving, met haar consumptiementaliteit en haar gebrekkig democratisch functioneren. . Op 23 januari 1970 bezetten ze Kasteel Nijenrode, omdat de Business School die daar gevestigd is vrouwelijke studenten weigert tot de opleiding. De actie eindigt bij het standbeeld van Wilhelmina DruckerWaar Dolle Mina haar naam aan ontleent: deze strijdbare feministe (1847-1925) heeft als bijnaam ‘Ijzeren mina’. Een eeuw eerder streeft Drucker dezelfde doelen na als Dolle Mina. in Amsterdam, waar de groep als eerbetoon aan haar strijd voor het vrouwenkiesrecht een korset verbrandt.

Tot 1978 voert Dolle Mina allerlei acties uit, zoals het afzetten van de Amsterdamse openbare herentoiletten als protest tegen het gebrek aan openbare damestoiletten, het uitdelen van condooms aan leerlingen van een huishoudschool, het nafluiten van mannen op straat, en het bezetten van de redactie van het damesblad Margriet.

Annick Visser, oud-redacteur bij Margriet, vertelt dat het damesblad Margriet, verrassenderwijs, al nauwgezet iedere stap in de emancipatie volgt.

Beide actiegroepenHoewel veel mensen denken dat de groepen alleen uit vrouwen bestaan, zijn in MVM en Dolle Mina ook mannen actief. maken zich sterk voor wettelijke gelijkheid van vrouwen, legale abortus, kinderopvang en vrouwenarbeid. Waar MVM te beschouwen is als de organisatie die de tweede golf in Nederland in gang zet, is Dolle Mina de organisatie die het nieuwe feminisme bekend maakt en het bij de ‘gewone’ mensen in de huiskamer brengt.

De actie ‘Baas in Eigen Buik’ van Dolle Mina, waarmee het zelfbeschikkingsrecht voor vrouwen inzake abortus werd geëist.

Hoe ontwikkelt de tweede golf zich?

Langzamerhand ontstaat er een andere fase in de beweging: vrouwen willen de nadruk leggen op bewustwording van de betekenis van het ‘vrouwzijn’, en hierover praten. Dit wordt ook wel de ‘praatgroepenbeweging’ genoemd. Vanuit deze praatgroepen ontstaat een nieuwe sfeer met bijbehorende politieke agenda. Vrouwensolidariteit en vrouwencultuur staan centraal, verwezenlijkt in het creëren van eigen ruimtes waar mannen niet welkom zijn, zoals vrouwenhuizen en -cafés, opvanghuizen en vrouwenwoongroepen. Ook andere culturele initiatieven ontstaan, zoals tijdschriften, boekhandels, uitgeverijen en drukkerijen. Uit en naast Dolle Mina ontstaan nieuwe groepen, zoals ‘Wij Vrouwen Eisen’‘Wij Vrouwen Eisen’ was een actiegroep moet als doel het veranderen van de Nederlandse abortuswetgeving, opgericht in 1974. , ‘Paarse September’Deze lesbische, feministische actiegroep ziet in 1971 het licht als ‘Purperen Mien’, maar in 1972 radicaliseert de groep tot ‘Paarse September’. Zij vinden dat er binnen de feministische beweging vooral aandacht wordt besteed aan heteroproblematiek en dat de positie van lesbische vrouwen nauwelijks aan bod komt. , en ‘Vrouwen voor Vrede’In mei 1979 demonstreert een groep vrouwen in Soesterberg. Ze dragen een spandoek met daarop “Vrouwen voor Vrede” en strijden tegen de komst van de kruisraketten en tegelijkertijd voor een ander doel: vrouwelijke inspraak in het vredesbeleid. Vrouwen willen graag hun stem laten horen als het om vrede gaat en eisen mee te mogen denken over vredesbeleid. Door de jaren heen zijn vrouwen die demonstreren en zich massaal inzetten voor de vrede een bekend beeld geworden. , die zich op aparte thema’s richten.

Deel alinea

Eind jaren 70 zijn er veel uiteenlopende en zelfs tegenstrijdige opvattingen over hoe de belangen van vrouwen het best vertegenwoordigd moeten worden. Daarnaast komt er meer bewustzijn en discussie over ‘verschillen’ tussen vrouwen. Groepen van zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwenOok wel aangeduid als zmv-vrouwen. Zij lopen aan tegen dubbele discriminatie in de Nederlandse samenleving; zowel op basis van hun geslacht als op basis van hun etnische afkomst. Daarnaast kampen zmv-vrouwen binnen hun eigen gemeenschappen in een aantal gevallen ook met discriminatie, achterstelling en ongelijke behandeling. Ondanks dat zmv-vrouwen zich al sinds de jaren 70 meer en meer organiseren, worden hun stemmen slecht gehoord. ontplooien zich. Tezamen met lesbische groepen wakkeren ze de discussie aan over wat gezien wordt als de ‘witte heteroseksuele dominantie’ van de feministische beweging. Ook andere vrouwen die zich niet in de bestaande vrouwenbeweging herkennen, zoals prostituees, organiseren zich.

"Het feminisme uit Holland is hier nooit ingeslagen, want de vrouwen hier waren het al." De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

Toch verenigen verschillende soorten feministen zich achter dezelfde basisuitgangspunten. Zo nemen in 1981 naar schatting 300.000 tot 500.0000 vrouwen deel aan een landelijke stakingsdag tegen de voorgestelde abortuswet, die niet tegemoet komt aan de feministische eisen. Daarnaast richten de verschillende feministische stromingen hun aandacht op het seksueel geweldIn die tijd wordt onder andere gestreden tegen aanranding, verkrachting, ongewenste intimiteiten op het werk, incest en (gewelddadige) pornografie. tegen vrouwen en meisjes.

© Vrouwen nu voor later

De vrouwenstaking van 30 maart 1981, op de Dam in Amsterdam.

Hoe gaat het verder na de tweede golf?

Wanneer de jaren 80 voorbij zijn, lijkt de tweede feministische golf ook uitgeraasd. Of de doelen nu bereikt zijn of niet, in de jaren 90 verklaart de nieuwe generatie het feminisme dood. In het postfeminisme moeten jonge vrouwen niks hebben van het imago van tweede golf-feministen en vinden ze ‘feminisme’ een vies woord. Ze gebruiken liever ‘Girl Power’: een gecommercialiseerde term opgegooid door de Spice Girls. De vrouwelijke kracht waar de popheldinnen over zingen, verwijst naar een cultuur onder jonge vrouwen en tienermeisjes, gekenmerkt door een sterke zelfbewuste houding, ambitie, assertiviteit en individualisme.

Vrouwelijkheid in het postfeminisme is verbonden met het lichaam: de kern van vrouwelijk identiteit is niet dat vrouwen kunnen zorgen, maar dat ze een sexy lichaam hebben. Een andere kijk op individualisme, keuze en empowerment bij vrouwen en het idee dat feminisme ‘niet meer nodig is’ staan in deze tijd centraal.

Overigens zijn er in de jaren 90 nog steeds jonge vrouwen die zich wel met het F-woord durven te associëren. Zo is er Riot Grrrl, een jeugdcultuur die zich ontwikkelt in de Verenigde Staten als onderdeel van de punkrock-undergroundscene. De beweging daagt meisjes via muziek en publicaties uit de aandacht van de politiek te trekken.

Is er nu sprake van een derde golf? Of een vierde?

De girlpowercultuur van de jaren 90 wordt door sommigen als een nieuwe, 'derde' golf, in het feminisme gezien. Anderen vinden dat er in die tijd eerder genoten wordt van verworvenheden uit de tweede golf: het postfeminisme. Er is geen collectieve frustratie vanwege onwaargemaakte verwachtingen of breed gedragen protest. Dit is er echter wel tijdens bijvoorbeeld de Me Too-beweging en de massale Women’s Marches tegen Trump. Deze nieuwe opleving zou je kunnen bestempelen als ‘vierde golf’ waarbij geweld tegen vrouwen, economische zelfstandigheid, representatie van vrouwen in de media en intersectioneel feminismeIntersectionaliteit (ook wel kruispuntdenken) is in de sociologie en binnen bepaalde politieke discussies de notie dat individuen in een samenleving discriminatie en onderdrukking ondervinden op grond van een veelvoud van factoren. Belangrijkste factoren zijn doorgaans: geslacht, etniciteit, seksuele voorkeur en klasse. Een groot zwaktebod van het feminisme is altijd geweest dat het zich alleen zou richten op heteroseksuele, witte, hoogopgeleide en vaak ook nog eens middenklassevrouwen. centraal staan. Het blijft echter lastig deze periodes in afgebakende ‘golven’ te omschrijven, al helemaal als de ontwikkelingen nog bezig zijn.

Deel alinea
The Spice Girls in 1997.

Is feminisme nu nog nodig?

Of je als jongen of als meisje ter wereld komt, bepaalt in veel landen in grote mate hoe je leven eruit ziet. Wereldwijd bestaat er namelijk nog steeds grote genderongelijkheidTwee derde van de arme mensen in de wereld is vrouw en een derde van alle vrouwen is wel eens seksueel misbruikt. In veel arme landen gaan meisjes nog steeds niet naar school; later blijven ze toch thuis om voor het huishouden en de kinderen te zorgen. . Het streven naar gelijke (machts)verhoudingen tussen mannen en vrouwen is uiteraard van groot belang om dit probleem en andere grote problemen - denk aan het plegen van illegale abortussen, uithuwelijking en de traditie van besnijdenis bij vrouwen - het hoofd te bieden. 

Deel alinea
"Er zijn heel veel thema’s van de tweede feministische golf die nog niet zijn opgelost en die nu opnieuw opborrelen"

Linda Duits, sociaal wetenschapper

"Op bepaalde onderwerpen zijn we inderdaad achteruit gegaan," aldus demissionair minister van OCW Jet Bussemaker. De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

Logisch dat vaak wordt geopperd dat Nederlandse feministen zich zouden moeten richten op deze problemen; ze zijn immers van grotere aard dan die in eigen land. Maar genderongelijkheid in Nederland verdient zeker ook aandacht. Ondanks de wet gelijke behandeling bestaan in de praktijk namelijk nog veel verschillen.

In Nederland verdient een vrouw voor hetzelfde werk bijvoorbeeld nog steeds minderAls we inzoomen op het salarisverschil tussen mannen en vrouwen, valt er nog heel wat winst te behalen. Uit onderzoek van het CBS is het loonverschil 16,1% Voor een deel is dit verklaarbaar uit kenmerken als opleidingsniveau, beroepsniveau, het hebben van deeltijd- of voltijdwerk en werkervaring. Echter, rekening houdend met deze factoren, blijft er nog altijd een 'onverklaarbaar loonverschil' over dat tussen de 5 en 7% ligt. Oftewel: mannen krijgen voor hetzelfde werk in 5 tot 7% van de gevallen zonder enige reden meer betaald dan vrouwen, ook wel 'ongelijke beloning' genoemd. dan haar mannelijke collega. Ook op andere gebieden is er werk aan de winkel. Denk aan zwangerschapsdiscriminatieVrouwen hebben te maken met zwangerschapsdiscriminatie, zoals het niet verlengen van arbeidsovereenkomsten van zwangere vrouwen. De discriminatiemeldingen die het College voor de Rechten van de Mens in 2017 ontvangt gaan voor 35% over zwangerschap. , een onevenredige representatie van vrouwen in de media, minder vrouwen aan de topUit de Bedrijvenmonitor Topvrouwen 2017 blijkt dat het aantal vrouwen in de raden van bestuur en raden van commissarissen van Nederlandse bedrijven nog altijd ondermaats is en van vooruitgang onvoldoende sprake is. In 2013 wordt een wettelijk streefgetal van 30% vrouwen in de top ingevoerd, wat voor 1 januari 2016 gehaald moest worden. In 2017 blijft dit aantal steken op gemiddeld 11,7% in de raad van bestuur, en gemiddeld 16,2% in de raad van commissarissen. , maar ook het lage aantal vrouwelijke Kamerleden en hoogleraren en de oneerlijke verdeling van zorgtaken.

Khadija Arib, voorzitter van de Tweede Kamer, vindt het "niet uit te leggen" dat maar een derde deel van de Kamer vrouw is. 

Dat Nederland een van de duurste landen ter wereld is als het gaat om kinderopvang en dat het helemaal onderaan bungelt in de ranking van het aantal partnerverlofdagen, helpt niet mee aan die eerlijkere verdeling. Maar er is een inhaalslag gaande: van twee dagen volledig betaald partnerverlof in 2018, naar vijf dagen in 2019. Vanaf 2020 komen daar vijf weken bij, tegen 70% van het loon. Zo wordt niet alleen de toon gezet voor een nieuwe rolverdeling, het partnerschapsverlof is ook goed voor het inkomenHet langere partnerverlof kan een maatregel zijn om vrouwen meer aan het werk te krijgen: van parttime naar fulltime. Onderzoek uit Zweden, waar ouders samen 460 dagen te verdelen hebben, laat zien dat voor elke maand die de partner verlof opneemt, het inkomen van de vrouw met 7% omhoog gaat. van werkende vrouwen.

Audiofragment

Marianne Zwagerman vs Hadjar Benmiloud
Tegenpolen - 6 mei 2017 (2:30 min)

Er zijn echter nog meer inhaalslagen nodig. Zo zijn meisjes het veel beter gaan doen in het onderwijs, maar gelijkheid op de arbeidsmarkt is nog steeds ver te zoeken. Vrouwen werken nog steeds veel vaker parttimeNergens anders in Europa werken jonge vrouwen zo weinig uren als in Nederland. In Nederland heeft 62% van de jonge vrouwen tussen de 18 en 25 jaar een parttime functie, tegenover 28% van de mannen. De reden dat vrouwen vaker parttime werken heeft te maken met verschillen in opleidingsrichting, sectoren en voorkeuren. Sommige vrouwen kiezen bewust voor een parttime baan, vanwege vrije tijd, hobby’s of de zorg voor een gezin; mannen groeien vaker door naar een hogere functie en salaris, en een bekleden eerder topposities. Maar ongeveer de helft van de vrouwen tot 25 werkt ongewenst in deeltijd. Meer uren bij de werkgever zijn er simpelweg niet. Dit kan liggen aan het feit dat veel vrouwen voor een arbeidssector kiezen waarin de kans op een fulltime baan kleiner is, zoals de zorgsector. Daarnaast is aanbod van deeltijdbanen in Nederland veel groter en is de rechtspositie van parttimers veel beter dan in andere Europese landen. dan mannen, ook als er nog geen kinderen zijn. Hierdoor zijn vrouwen minder vaak economisch zelfstandig. Er is betere wetgeving gekomen om seksueel geweld en intimidatie te bestraffen, maar nog steeds hebben veel meisjes en vrouwen hiermee te maken. 

De Nigeriaans-Amerikaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie legt uit wat haar opvalt aan de man-vrouwverhouding in Nederland. De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

Dit zijn slechts enkele zaken waar feministen van nu zich kwaad over maken. Feminisme is, nog steeds, van belang om problemen van genderongelijkheid, klein of groot, de wereld uit te helpen. Zoals Nigeriaanse feminist en schrijver Chimamanda Ngozie Adichie, bekend geworden door de nummers van Beyoncé, het in haar TED-talk zegt: “We zouden allemaal feminist moeten zijn”.

thumbnail

Drie mannen leggen uit waarom ze zichzelf feminist noemen. 

In het kort

  • De Me Too-beweging benoemt en bevecht seksueel geweld. De actie krijgt echter veel kritiek te verduren: de beweging zou ‘ongenuanceerd’ zijn en feminisme juist niet helpen.

  • De tweede feministische golf ontstaat door een gedeelde onvrede over de maatschappelijke positie van de vrouw. De slogan luidt: ‘het persoonlijke is politiek’.

  • Feministische actiegroepen Man-Vrouw-Maatschappij en Dolle Mina strijden beiden vanaf eind jaren 60 op hun eigen manier voor de belangen van vrouwen.

  • De tweede golf ontwikkelt zich verder door de praatgroepenbeweging en het ontstaan van meerdere feministische stromingen die zich op aparte thema’s richten.

  • Het postfeminisme kenmerkt de jaren 90. De nieuwe generatie is all about Girl Power, individualisme en empowerment. De popcultuur sluit hier perfect bij aan.

  • Het steunen van feminisme is de enige manier om de vele verschillende problemen op het het gebied van genderongelijkheid de wereld uit te helpen.

Deel dit venster